آیا تغذیه مرغ مادر می تواند کیفیت جوجه و عملکرد فرزند را بهبود بخشد.

تأثیر تغذیه بر عملکرد جوجه های گوشتی از نظر وزن بدن، تولید تخم مرغ، اندازه تخم مرغ و کیفیت پوسته، مرگ و میر، باروری و تخریب پذیری به خوبی اثبات شده است.

با این حال، مطالعات در مورد اثرات مستقیم تغذیه بر کیفیت جوجه ها و عملکرد فرزندان محدود است. تحقیقات انجام شده اخیر نشان می دهد که تغذیه پروتئین خام کم و جیره های پرورشی متوسط ​​و پر انرژی در هر دو دوره پرورش و تولید ، تاثیر مثبتی بر تولید تخم مرغ، اندازه تخم مرغ، باروری ، قابلیت رشد جنین و همچنین بر عملکرد فرزند دارد . ارتقاء شامل کیفیت بهتر جوجه، وزن جوجه بالاتر، مرگ و میر کمتر، افزایش پاسخ ایمنی، افزایش کیفیت بستر و رشد جوجه های گوشتی می باشد . اثرات جیره غذایی مادر بر عملکرد جوجه ها ممکن است به جنس جوجه بستگی داشته باشد،  جوجه های گوشتی نر، پاسخ بهتری نسبت به جوجه های گوشتی ماده،  نسبت به پروتئین و غلظت انرژی جیره های غذایی دارند.

با این حال، مطالعه کمی در مورد اثرات اسید آمینه های فردی در جیره های پرورشی در نسل بعدی انجام شده است. به نظر می رسد استفاده از چربی های غیر اشباع پائین با زنجیره طولانی در جیره ها ، بر کیفیت لاشه مرغ های گوشتی تاثیر دارد و شواهد قابل توجهی وجود دارد که اثرات مستقیم آن را تایید می کند. ویتامین D و E و مواد معدنی، به ویژه در فرم آلی مانند سلنیوم، روی و منگنز، بر کیفیت جوجه ها و عملکرد نسل بعد تاثیر گذار است . جوجه های گوشتی امروزه نشان دهنده رشد سریع، ضریب تبدیل مناسب و افزایش کیفیت لاشه و عضله سینه می باشد.  اهداف عملکردجوجه گوشتی منتشر شده اخیر توسط Aviagen (2014) نشان داد که یک پرنده نر 30 روزه ، 10 روزه می تواند وزن بدن هدف را به دست آورد (BW) با ضریب تبدیل (FCR) فقط زیر 1.00 (0.995). همان پرنده در 42 روز به طور بالقوه رشد به بیش از 3 کیلوگرم با ضریب تبدیل 1.67. رسیده است. چنین عملکرد برتر پرنده نمی تواند جز مدیریت ماهرانه فارم ، وضعیت سلامت خوب ، تغذیه مطلوب و برنامه های تغذیه ای مناسب انجام شود .

شرکت های پرورش دهنده مرغ پیشرفت های قابل توجهی در تولید جوجه های گوشتی با رشد سریع ، بازده خوراک بهتر و افزایش عملکرد لاشه و عضله سینه و همچنین تاکید بر تولید تخم مرغ های نطفه دار انجام داده اند . هنگامی که پروتئین خام جیره غذایی از 14.5 % به 17.4 % تغییر یافت افزایش 12 % در وزن روزانه در مرغ های مادر 43 تا 55 هفتگی ایجاد شد . هر چند این افزایش پروتئین هیچ تاثیری بر روی اندازه تخم مرغ نداشت  تغذیه مرغ مادر بر کیفیت جوجه ، یکی از اهداف مهم برای بهبود جوجه، رشد و عملکرد لاشه، و همچنین رفاه پرندگان می باشد.

بنابراین، استراتژی تغذیه و برنامه تغذیه باید به منظور بهینه سازی به پرورش دهندگان ارائه شود . تحقیق به طور معمول بر روی مطالعه ی مواد مغذی و هزینه هایی که تولید را به حداقل برسانند متمرکز شده است .

پروتئین پایین میزان باروری را بدون تاثیر بر تولید تخم مرغ افزایش می دهد با این حال، پرندگان دریافت کننده جیره غذایی با پروتئین خام 10٪ ، به طور قابل توجهی سبک تر از آنهایی است که غلظت بالاتری از پروتئین را در جیره غذایی داشته اند و کاهش قابل ملاحظه ای در اندازه تخم مرغ زمانی که پرندگان با رژیم غذایی 10٪ و 12٪ پروتئین خام تغذیه شدند دارد یک بیانیه عمومی بیولوژیکی، که به نظر می رسد به پرورش دهندگان نیز اعمال می شود (Spratt و Leeson 1987a)،

این است که ترکیب تخم مرغ بدون توجه به محیط زیست حفظ خواهد شد بنابراین، پاسخ به پروتئین و اسیدهای آمینه به طور عمده با توجه به اندازه و تعداد تخم مرغ ها (Fisher 1998) افزایش کمی در مصرف پروتئین بالاتر از نیاز است اعتقاد بر این است که پاسخ ها به طور مساوی بر میزان و ، وزن تخم مرغ برابر است (Bowmaker و Gous 1991). ، به حداکثر رساندن کیفیت جوجه در شروع تولید و حفظ اندازه تخم مرغ ضروری است غلظت پروتئین ، با تنظیم فرمولاسیون جیره با توجه به افزایش وزن بدن مرغ و روند وزنی تخم مرغ ضروری است استراتژی کاهش خوراک در مرحله پس از پیک باید با توجه به نیازهای انرژی پرندگان انجام گیرد و نه تنها بر اساس تولید و وزن بدن، بلکه اندازه تخم مرغ،وضعیت پرورش و ذخایر چربی نیز مد نظر قرار گیرد (لیسون و سامرز، 1991).

این امر مستلزم تلاش بیشتر و مدیریت ماهرانه است تعاملات باید در نظر گرفته شود، از جمله فیزیولوژی مرغ ، وضعیت تغذیه، فرمولاسیون جیره غذایی، شرایط مزرعه و مدیریت و حمل و نقل و بهره وری .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *